Jaar van het boek 2016 – de Reading Challenge van Hebban – 7

Geplaatst 25 november

Lezer 2

 

Ik zie dat ik al een paar maanden niet meer heb bijgehouden welke boeken ik las voor de uitdaging in het jaar van het boek 2016, de Challenge van Hebban en Goodreads.

In juli had ik vierentwintig boeken gelezen en stond de teller op 80% voor de dertig boeken die ik had gepland. Inmiddels is het aantal boeken dat ik gelezen wil hebben in 2016 verhoogd tot vijfendertig. Ik heb dus wat in te halen in deze blogs. Het lezen gaat beter dan in de jaren hiervoor, zo’n Challenge werkt stimulerend.

Op het moment ben ik nog steeds bezig met een studieboek, noem het maar “een vrije keuze”: “Aspergirls” van Rudy Simone. Dit boek gaat langzaam en ik schuif het op naar 2017. Ik heb de Splinter 1897 van Terrence Lauerhohn gelezen, een kort verhaal, maar moet de recensie nog schrijven. Ook ben ik bezig aan De Eldurea Deceptie, het dikke tweede deel van de serie van Robert Bijman. De laatste twee titels zijn voor mij de nummers 34 en 35, dus als ik die gelezen heb, is mijn bijgewerkte Challenge gehaald. Dat gaat wel lukken in 2016.

 

De boeken die ik sinds de vorige keer gelezen heb:

Boek 25: Zwermtijd van Peter Schaap

Dit boek stond bij mij in de categorie “Een boek dat zich afspeelt in de toekomst”.

Zwermtijd is een YA verhaal over Rhania, een rebelse onderzoekster die in een dystopische wereld leeft in een van de schachten onder de grond. Zij ontdekt iets bijzonders dat bovengronds plaatsvindt, maar dat lijkt in de doofpot gestopt te worden. Onverwacht mag ze wel op onderzoek uit en komt op een plek waar de zwermen insecten die de aarde overheersen op onverklaarbare manier geen invloed hebben. Er volgen allerlei avonturen en intriges. Uiteindelijk doet Rhania ontdekkingen die het leven op aarde ten goede kunnen veranderen. Helaas neemt ze niet de verantwoording om dit met de mensen onder de grond te delen.
Het verhaal is bij tijden lekker spannend, maar de personages ontwikkelen zich nagenoeg niet. De wereld lijkt belangrijker te zijn dan de mensen. Het verhaal heeft een originele insteek wat betreft de vele dystopische verhalen voor YA die de afgelopen tijd zijn verschenen. Het is eens iets anders. Daarom raad ik dit boek aan bij de doelgroep.

Ik gaf dit boek drie sterren omdat ik er nog steeds vraagtekens bij heb, vooral het eind vind ik niet passen bij een onderzoekster die haar verantwoordelijkheid zou moeten nemen voor de groep waar ze bij hoort. Maar ik ben dan ook geen YA, misschien zien die dat anders?

Boeken

Boek 26: Aan de oever van Eisso Post (korte verhaaltjes, een versplinterde Splinter).

Ik ging ervan uit dat Quasis kleine boekjes uit zou brengen met in elk boekje een kort verhaal dat door de uitgeverij als een kwaliteitsverhaal gekenmerkt werd. In deze Splinter zes kortere korte verhalen bijeen. Ik heb ze gelezen maar ben er niet weg van. Daarom gaf ik het maar één ster. Het mag misschien als literair gezien worden, ik heb hier niet van genoten. Ik lees boeken omdat ze interessant zijn of omdat ik plezier wil beleven aan lezen en van de vreemde verbeeldingswerelden wil genieten. Beide vond ik hierin niet terug.

Boek 27: Cardan van Marten Blom.

Het boek Cardan beschrijft allerlei situaties rondom het leven van de visser Cardan. Er gebeuren echt heel bizarre dingen met hem. Hij slaat over boord en komt als drenkeling op een eiland. En dan begint het vreemde en angstaanjagende. De locaties waarmee elke stukje tekst begint zorgden ervoor dat ik steeds weer op de kaart keek: Waar zitten we nu? En wat heeft deze locatie wat een andere niet heeft? Ik kon er als lezer helaas niet veel mee. De vele personages en gebeurtenissen waren vaak wat verwarrend, maar uiteindelijk blijkt dit een spannend boek te zijn. Origineel qua idee. Huiveringwekkend als je bedenkt wat er gebeurt. De prachtige beeldende bewoordingen waarmee omgevingen worden beschreven vond ik sterk. Ik vroeg me constant af of de schrijver op een symbolische manier autobiografische ervaringen verwoordt. Het is een knap geschreven verhaal maar nogal complex. Ik heb het niet even snel uitgelezen, want het begrijpen kostte tijd. Dit is een boek dat je als fijnproever van fantasy rustig tot je moet nemen. En als je dan nadenkt over wat er gebeurt in de wereld van Cardan, is dit zowel fantastisch als horrorachtig te noemen. Ik vond het het lezen zeker waard en raad het andere lezers van originele Nederlandse fantasy zeker aan.

Mijn waardering voor dit boek was drie sterren (liked it noemt Goodreads dat).

JVHB_02_09

Boek 28: Zwart Hart (een Splinter van Quasis, geschreven door Sophia Drenth.)

Als ik de achterflap eerst had gelezen, had ik kunnen weten waar het verhaal heen ging. Maar ik heb de achterflap pas gelezen nadat ik het verhaal uit had. Ik moest naar de tandarts en dacht: “Aha, dat boekje neem ik mee, dan heb ik wat te lezen tijdens het wachten op mijn beurt.” Daar zijn Splinters best handig voor, weet je.
Het begin vond ik erg verwarrend. Een vreemde omgeving, vreemde namen, vreemde wezens en niet weten waar of wat of hoe. Af en toe iets schuingedrukt, om aan te geven dat het een verhaal was dat door een ander werd verteld aan de hoofdpersoon (waarschijnlijk). Ik dacht: “Waar gaat dit over?” Het begin was grotendeels onbegrijpelijk. Bovendien lazen de zinnen lastig en de actie spatte er zo vanaf dat ik er amechtig van werd. Eerlijk gezegd, ik heb het boekje na een bladzijde of twaalf in mijn tas gestopt en op de tandarts zitten wachten totdat ik aan de beurt was, vervelend tijdverlies want ik doe niet graag niks.
Maar thuis heb ik toch doorgezet en ben ik verder gaan lezen. Langzaam ontvouwde het verhaal zich. Ik kreeg door wie alle personages moesten zijn. Ik kon er eindelijk de beelden bij bedenken. Er zat een plot achter, het hoofdpersonage had een plan dat hij moest uitvoeren. Daarvoor was hij op pad gegaan en had hij zich ingesmeerd met het zwarte goedje. Daarvoor bleek het verhaal in elkaar te steken zoals het deed. De gruwelijke waarheid kwam naar boven. Ik kon het boekje niet meer dichtslaan en heb het achter elkaar uitgelezen, want nu wilde ik weten hoe het zat. Jammer dat er toch weer een aantal stereotypes in zaten, waarom dat dan niet net iets anders?
Maar na doorzetten blijkt een boekje, waarvan ik vermoedde dat het niet echt mijn favoriet kon zijn omdat het weer zo zwartgallig was, een boekje te zijn dat toch zijn charme heeft. Omdat de boodschap die erin zit op het einde duidelijk wordt. Het gaat niet alleen maar om dat ene, nee er is veel meer aan de hand.
Ik zit nog steeds niet te juichen, want horror en gruwel is niet echt mijn ding, maar ik begrijp nu dat dit verhaal iets heeft waarvan je als lezer enthousiast kunt worden. De aanloop in het begin vond ik te onduidelijk, maar het einde maakt veel goed.
Voor horrorfans is dit een aanrader, denk ik. (Probeer wel rustig te blijven ademen wanneer je in de rollercoaster wordt meegesleept).

Ik gaf dit verhaal drie sterren (liked it), het is een tip voor fans van horror.

 

Boek 29: Talent en Kristal van Kelly van der Laan.

Talent en Kristal, het derde deel van de trilogie over de Lentagon. In dit boek zijn Seamon en Joy, Valeria en Sirka gevlucht voor het geweld. Ze hebben zoveel meegemaakt, daar willen ze niet meer aan mee doen. Maar kunnen ze zich wel afzijdig houden als er een 80 plus wet wordt aangenomen in Parsia, waardoor de talenten worden geboeid en zij de gevangenen worden van het politieke systeem? Zoals Seamon vroeger geboeid werd omdat hij een bedreiging vormde. De Jonge Radicalen waar Seamon bij zat, verzetten zich tegen de regering. Een vriend van Joy die zijn werk als arts niet meer kan uitvoeren, zoekt hen op en vraagt of zij zich aan willen sluiten. Wat moeten ze dan zeggen?
In dit boek komen ook weer vreselijke dilemma’s aan bod. Welke keuzes moet je maken en wat zijn de consequenties daarvan? Uiteindelijk kunnen ze er niet aan ontkomen en moeten ze wel mee strijden voor Parsia. Wie is er nog te vertrouwen? Jedia lijkt mee te werken, maar is de aanval op hun land nog niet vergeten en wanneer het lijkt dat de Jonge Radicalen hun doel hebben bereikt, blijkt er verraad in het spel te zijn. Moeten Seamon en Sirka de Lentagon weer inzetten om de vijand te verslaan of is er nog een andere oplossing?
Wanneer je als lezer denkt dat het verhaal wel een bepaalde kant zal uitgaan, omdat je deel 1 en 2 ook hebt gelezen en het toen zo ging, word je gelukkig door een wending een andere richting uit geduwd. Daardoor blijft het verhaal je lokken. Het gedeelte waarin alle voors en tegens tegenover elkaar worden gezet, leest wat traag, maar over het midden van het boek giert het weer van de spanning en wil je het net meer naast je leggen. Dan moet je weten hoe het afloopt en leef je tot aan het bittere einde mee met de personages die niets anders kunnen dan maar weer opkrabbelen en verder gaan aan het einde van zo’n heftige strijd. En dat is natuurlijk wel realistisch.

Dit derde deel van de Lentagon trilogie van Kelly van der Laan kreeg van mij vier sterren. Ik vind de hele Lentagon trilogie geweldig fijn lezen en een aanrader voor fantasy en SF fans.

hebbanscififantasy

Ik kom er door de Hebban Challenge aan toe om de boeken die mij minder fijn lijken ook eens te lezen en dan door te zetten van begin tot eind. Soms zorgt dat voor de bevestiging dat een verhaal buiten mijn comfortzone ligt en wil ik het daar liever ook houden na het lezen, soms word ik verrast door een origineel idee van de schrijver. Verhalen die over personages gaan die in de loop van het verhaal een ontwikkeling doormaken en er aan het eind van het boek anders uitkomen dan aan het begin, hebben mijn voorkeu, daar geniet ik het meest van. Het liefst ook lees ik over een fantasywereld waar van alles gebeurt dat niet zo gewoon is en mij uit de werkelijkheid van alledag haalt, een wereld waarin ik word meegenomen en waarover ik me kan verwonderen. Een boek is er om van het verhaal te genieten en om iets te leren. Als het een auteur lukt om een visie door te geven die mij aanspreekt, ben ik verrukt.

Tot zover mijn zevende stukje over de Challenge van Hebban in Het jaar van het boek 2016.

Het achtste stukje post ik ook vandaag, omdat ik achter liep met mijn blog.

 

Johanna Lime

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.